|
Hoihoi! Onze vorige update eindigde net na onze boete, en net voordat we dolfijnen gingen zien in Monkey Mia. 's Ochtends vroeg gingen we naar het strand (waar we zo'n 100m vandaan gekampeerd hadden), om de dolfijnen te bewonderen die daar elke ochtend tot aan het strand komen. Heel bijzonder en gaaf om die dieren van dichtbij te zien! Na deze goeie start van de dag gingen we met Capes, een aboriginal gids, een bushwandeling maken. Het was een enorm leuke en leerzame ochtend! In het algemeen is het in Australie best lastig om een indruk te krijgen van de aboriginal cultuur, en richt het toerisme zich voornamelijk op buiten zijn, kamperen en hiken etc. Het was dus erg bijzonder om een ochtend met Capes op pad te gaan. We waren maar met een klein groepje, 4 nederlanders, een duitse jongen en een meid uit Adelaide. We hebben besjes van de struiken geplukt en gegeten, blaadjes leren herkennen die je kunt koken en drinken als je keelpijn hebt (ze ruiken naar vicks als je erover wrijft), en sporen leren herkennen van een wallabie, een echidna, een hagedis etc. Ondertussen vertelde Capes ook vanalles over zijn cultuur, en over hoe de verschillende aboriginal tribes samenleven etc. Echt heel erg interessant en leuk!
Vanuit Monkey Mia zijn we via Shell beach doorgereden naar het noorden. Shell beach is een strand vol schelpen (duh), maar het is ook letterlijk een schelpen strand. Er is geen zand te bekennen, en het 'strand' bestaat dus puur en alleen uit hele kleine witte schelpjes. Keileuk! Op sommige plekken is de laag schelpen wel 10m diep! Daarna dus naar het noorden, naar Carnarvon. Water is schaars in Western Australia, en aangezien Carnarvon aan een rivier ligt die tenminste regelmatig water heeft, en de temperaturen hier niet tegen de 45 graden lopen in de zomer, is dit DE plaats waar fruit en groente geteeld wordt. Carnarvon voorziet 90% van Perths groente en fruit! Wij hebben hier een ochtend rondgereden tussen de plantages en lekker verse groente en fruit (en jam, en dip voor op toastjes, en mango ijs en bevroren banaan met een laagje chocolade :), gekocht aan de boerderijdeur. Iets ten noorden van Carnarvon begint het Ningaloo marine park, een gigantisch koraalrif gebied langs de kust. (Op de hele wereld zijn er maar twee koraalriffen die aan een westkust grenzen, waaronder deze dus). Wij hebben een week in dit gebied doorgebracht, lekker op het strand gezeten (wit strand en helder blauwblauwe zee!), via de wereldomroep midden in de nacht de halve finale geluisterd, en afgelopen weekend zijn we gaan duiken met whale sharks!!!
Whale sharks heten in het Nederlands walvishaaien denken we, en zijn eigenlijk 'gewoon' haaien van het formaat walvis. Ze kunnen 3 tot 18m lang worden, en komen in de warme wateren voor. Ningaloo is een van de weinige plekken waar deze vissen elk jaar tussen april en juli voorbij komen, en aangezien het gentle giants zijn (doen geen vlieg kwaad, al wil je geen slag van hun staart tegen je aan krijgen!), is hier de mogelijkheid om te snorkelen met deze beesten. Het werkt zo: je zit op een boot op open zee, in de lucht hangt een vliegtuigje dat zoekt of er ergens een whaleshark aan de oppervlakte zwemt. Eenmaal gevonden gaat de boot zo snel mogelijk naar de bewuste plek, de snorkelers doen hun masker op, flippers aan en snorkel in, en als de boot bij de whale shark is, springen ze in kleine groepjes het water in onder leiding van iemand. Zo ging het ook bij ons, hoewel we eerst even 'snorkel les' kregen in rustig water (voor ze je in de grote wijde oceaan droppen, moeten ze wel zeker weten dat je kunt zwemmen). Aangezien Danielle snel zeeziek wordt, had ze sochtends al goed gegeten, en zeeziekte pilletjes gepakt. Eenmaal op de boot ging het dan ook erg goed, en ze kreeg zelfs even hoop om misschien toch duikdiploma's te gaan halen, het ging zo goed! Helaas waren de golven 4.5m hoog die dag (en dat is ECHT hoog), en ging de boot behoorlijk op en neer op die enorme golven... na dat uurtje blijdschap dat het zo goed ging, kon ze dan ook gewoon weer even gedag zeggen tegen haar ontbijt... Ondanks de zeeziekte hebben we allebei gesnorkelt met de whale sharks, en dat is heel bijzonder! We hebben 2 whale sharks gezien, beide van ongeveer 4.5m lang. Omdat Daan zich niet zo lekker voelde, en het zwemmen in de open zee met zo'n hoge golven ook echt vermoeiend is, was ze een van de laatsten die het water insprong...net op tijd om de whale shark majestueus voorbij te zien komen. Ze had echt een geweldig goed uitzicht! Prachtig! Toen Frank de whale shark voor het eerst van dichtbij zag, vergat hij gewoon te zwemmen, zo indrukwekkend! Aangezien die beesten echt vaart erin hebben, moest hij daarna extra hard peddelen om de groep bij te houden :) Op de terugweg naar de haven hebben we een tijdje 2 humpback walvissen gevolgd! Dat was echt cool, ze waren zo'n 18m lang, en plonsden vrolijk voor de boot uit en sprongen uit het water (gedeeltelijk) etc. Heel cool! Ook hebben we een manta ray gezien (soort rog) en een echte hamerhaai! Wij kenden hamerhaaien eigenlijk alleen uit de tekenfilms, maar ze bestaan dus echt! Het was echt heel cool om die hamerhaai zo dicht bij de boot te zien zwemmen!
De dag erna zouden we gaan duiken (Frank) en snorkelen (Daan) bij de Muiron Islands. Omdat Danielle haar duikcertificaten niet heeft, en Frank er heel wat heeft, zouden we dus niet samen zwemmen. Ondanks de zeeziekte toch weer de boot op, pff.... Bij het ontbijten sochtends zei ik bewust 'tot dalijk' tegen mijn boterham :). Gelukkig was de zee behoorlijk kalmer, en ging het dus heel veel beter op de boot! (plus dat ik enorm onder invloed was van al die pilletjes :). Heel fijn! En het snorkelen en duiken was zoooooo mooi! Het is alsof je door een onderwater tuin zwemt (of erboven zweeft in Danielles geval). Ariel is er niks bij. Overal 'struiken' van koraal, in allerlei vormen en ook verschillende kleuren. En daartussen kleine visjes, grote vissen, hele scholen, of andere bijzondere beesten. Tijdens het snorkelen is Daan Nemo tegen gekomen!!! En hij zat ook echt in een zee-anemoon! En ook zijn we Gil tegen gekomen (de vis uit Finding Nemo met het litteken). Heel cool. Zeekomkommer, crayfish, starfish, zeesterren, en allerlei andere vissen en zee-wezens. Mooimooimooi! Franks duik-buddy had een onderwater camera, dus we proberen een filmpje online te zetten.
Voor de laatste nacht in Exmouth hadden we een hostelkamer geboekt, MET tv! De finale wilden we toch echt niet missen :). Het was erg leuk om op afstand toch het wk een beetje te kunnen volgen via sms, beetje internet, radio en zelfs een paar wedstrijden op tv. Jammer dat we niet wereldkampioen geworden zijn, maar om eerlijk te zijn hadden wij twee dan toch wel erg heimwee naar huis gekregen... We stelden ons nu al steeds voor hoe het op de Neude zou zijn, of op de grote markt of waar dan ook. Nederland wordt maar wereldkampioen als wij ook in het land zijn hoor.
Nu hebben we net een paar dagen Karijini National Park achter de rug. Een national park in het binnenland, wat door de rivieren die hier lang lang geleden stroomden, helemaal in gorges uitgesneden is. We hebben hier heerlijk gewandeld en ook een gigantische python gezien (waah! maar we zaten gelukkig in de camper met de deuren dicht, gigantisch is trouwens maar 2 meter oid, maar dat is schrikken hoor, en ook prachtig.) En in de gorges vind je af en toe zomaar ergens een meertje, met KEI helder water (wat ook KEI koud is), helemaal omgeven door bomen en varens ed. Echt mooi. Het gebied waar we nu zitten heet de Pilbara, en naast de bergen en national parks waar het om bekend staat, staat het ook bekend om de grote mijnen die hier zijn. In een van die mijnen hebben wij een kijkje genomen, en konden we de gigantische machines bewonderen waar ze mee werken. Ze halen hier veel ijzer uit de grond, vandaar dat het zand in Australie, en mn in deze regio ontzettend rood is. Onze camper is ondertussen ook redelijk rood, en het zand zit werkelijk overal...
Morgen (16 juli) is een bijzondere dag... dan zijn we een jaar getrouwd! Nu hebben we dat al uitgebreid gevierd door met whale sharks te gaan zwemmen, toch hopen we van morgen ook een feestje te kunnen maken :). We vertrekken morgen richting Port Hedland (een giga haven, om al dat ijzererts over de wereld te kunnen verspreiden), en wie weet is daar ook ergens een restaurantje te bekennen :). Vanuit Port Hedland gaan we richting Broome, en dan zijn we alweer drie weken aan het reizen. Dan hebben we nog maar twee weken om in Darwin aan te komen! (en qua kilometers zijn we bijna op de helft...slik). 2 Augustus komt Esther aan in Darwin, en gaan we met z'n 3tjes nog wat weken de Northern Territory verkennen. Daarna vliegt Esther naar NL terug, en gaan wij via Azie ook rustig aan de terugweg beginnen. We hebben al een ticket naar NL geboekt... maar we hebben net zolang gezocht tot we er een met een flexibele terugdatum konden vinden :). Hoe het er nu naar uitziet komen we 3 oktober aan in Amsterdam (na nog een extra lange overstap in Dubai), maar goed... die datum kan dus veranderen. We komen in ieder geval naar huis, dat is zeker. We missen onze lieve vrienden en familie veel te veel om in Australie te blijven wonen. En gezellige bruinkroegjes en snel internet zijn hier ook ver te zoeken (en leuke mode en carnaval en kroketten en curry gewürz!), dus wij komen er aan hoor. Als iemand nog een leuk huisje in omgeving Eindhoven weet? We hopen van jullie te horen! Fijne zomer allemaal, en tot snel :)
Veel liefs en groetjes Frank en Daan
|
Reacties
Dat klinkt vooral helemaal te gek (en jaloers makend!).
Geniet ervan!
Groetjes,
Nikkie
Het spijt me dat ik zo weinig van me laat horen en dat ik nu zelfs ook geen tijd heb om het hele bericht van jullie te lezen... Er gebeurt hier veel! Wij zijn bijvoorbeeld gaan samenwonen (had ik dat al verteld?) en ik heb een baan als psycholoog!!!!!
Maar toch wilde ik jullie laten weten erg benieuwd te zijn naar alle verhalen wanneer jullie weer terug zijn en hopelijk kan ik binnenkort wel alles bijlezen en de foto's bekijken! ;)
In ieder geval nog onwijs gefeliciteerd met jullie eerste jaar huwelijk samen!
Veel liefs uit Leiden!
Rianne
Liefs, Roelie
Liefs, Kelly
Allereerst nog proficiat met jullie eerst jaar als Husband and Wife.
Deze serie foto's is weer geweldig, vooral het onder water wereldje blijft verbazen.
Ik begrijp uit het verhaal dat die haaien niet gevaarlijk zijn??Waar leven die van??
En die walvishaai heeft er allemaal knopen op zitten.
Wie naait die er nu aan als er een afvalt??
Of heeft die ook een super handige oma??
De natuur van Australië blijft verbazen/boeien of zien jullie nu toch wel een terug kerend landschap patroon??
Veel plezier nog voor de komende rit naar Darwin.
een dikke knuffel voor jullie
Pap